Over mij

Wie was ik als klein meisje?

Ik was een stil meisje die de mensenwereld niet begreep. Nou deed ik er ook niet echt mijn best voor. Zo snapte ik niet dat mensen het ene zeiden, terwijl ik wist dat ze heel iets anders bedoelden. Dieren waren echt veel gemakkelijker. Die taal met dieren, die begreep ik. Daarom sprak ik zonder woorden altijd over school met onze kat. Maar bijvoorbeeld niet met mijn ouders.

Eigenlijk wist ik meer van de mensen als dat men dacht. Alleen begreep ik beweegredenen niet. Als een juffrouw op sportdag in haar handen klapte en naar mij riep: “Tempo, tempo, tempo!” Dan vertraagde ik juist, keek haar aan alsof ze niet goed bij haar hoofd was. Waardoor ze verbaas stil viel, en toen pas ging ik rennen. Nou ja, joggen. Want ik hield niet van sport. Het hoefde van mij allemaal niet. Ik deed mijn eigen ding.

Gevoelig en lief is hoe anderen mij omschreven. Gek op dieren natuurlijk en creatief ook.

Wie ben ik als volwassen vrouw?

Nog steeds snap ik meer van dieren als van mensen. Heel eerlijk gezegd wil ik ook heel veel dingen niet eens meer proberen te begrijpen. Als je het mij vraagt zijn de meeste mensen de verbinding met zichzelf kwijt omdat ze de verbinding kwijt zijn met moeder aarde, de natuur, alles wat leeft. We leven in zo’n onnatuurlijke wereld, dat we als robotten leven.

Dieren zijn in mijn ogen daarom ook enorm puur, belangrijk en moeten beschermd worden. Voor mijn gevoel is het mijn taak in mijn leven om ze te helpen waar ik kan op een manier dat ik het beste kan. En dat is op een spirituele en natuurlijke manier. Maar door dit te gaan naleven, ben ik prachtige mensen tegen gekomen. Mensen waarvoor ik mij wil inzetten om hen te helpen een leven te creƫren waarin ze de wereld kunnen helpen op hun unieke manier en daarmee ook kunnen leven.

Dieren en soulfamily helpen. Dat is eigenlijk waar ik voor leef.

Hoe ziet mijn gezin eruit?

Maar natuurlijk leef ik ook voor mijn gezin. We hebben geen kinderen omdat we de wereld niet mooi genoeg vinden om daar een ziel in te zetten. Mocht er ooit een kind of jong volwassene op ons pad komen, dan zullen we daar net zo goed van houden alsof het van onszelf is. Maar het hoeft niet mijn vlees en bloed te zijn om ervan te kunnen houden. Daarom zijn onze katten en honden ook onze kinderen. Ik heb alles voor ze over. Zo ook mijn levenspartner en soulmate. Eigenlijk mijn twinflame die ik na 28 oktober 2023 mijn husband mag noemen!

Scroll naar boven